Een dier dat virtueel wordt gepresenteerd in de film van de immersieve ervaring in de tentoonstelling "In het oog van het klimaat".

De narwal Monodon monoceros

Steekkaart

De narwal

Wetenschappelijke naam:
Monodon monoceros
Familie:
Monodontidae
Klasse:
Mammifère
Phylum:
Chordata
Registratiejaar:
Linnaeus, 1758
IUCN-status:
Niet bedreigd
Verspreiding:

Arctische Oceaan – Canada (Baffinbaai en Hudsonbaai), Groenland, Noorwegen en Rusland, tussen 65 en 85° noorderbreedte.

Habitat:

In het diepe water van de Arctische Oceaan

Grootte:

Max. 4,7 meter bij de mannetjes (zonder tand) en max. 4,2 meter bij de vrouwtjes.

Voeding:

pelagische vissen in open water zoals poolkabeljauw of Groenlandse heilbot), inktvis, garnalen en bodemdieren.

Levensverwachting:

25 tot 50 jaar

De narwal Monodon monoceros
 

Eeuwen geleden werden deze slagtanden verkocht als zijnde van een eenhoorn.

De slagtand van de narwal doet dienst als zintuiglijk orgaan. De miljoenen zenuwuiteinden laten toe om in werkelijke tijd de druk, het zoutgehalte en de temperatuur van de omgeving te meten. Die slagtand is ook een soort antenne waarmee de narwal zijn vijanden maar ook zijn voedsel kan detecteren.

Wist je dat?

Dier dat voorkomt in de film van de meeslepende ervaring in de tentoonstelling "In het oog van het klimaat".

Waar vind je dit dier?

De narwal leeft in het diepe water van de Arctische Oceaan, tot op 1500 meter. Hij zwemt onder het pakijs en rust uit aan de oppervlakte. In de zomer tref je hem aan in de kustzones, waar het water 1000 tot 1500 meter diep is.

Hoe herken je dit dier?

Met zijn kleine kop en zijn gedrongen lichaam is de narwal een atypische walvisachtige die zich onderscheidt door zijn spiraalvormige slagtand. Die slagtand, die in feite de linkertand is van de mannetjes, groeit na de geboorte en kan tot 2,7 meter lang worden en 10 kg wegen. Heel af en toe kan deze slagtand ook voorkomen bij de vrouwtjes, maar dan is hij minder dan 2 meter lang.

Wat maakt dit dier bijzonder?

Wat het nut van dit aanhangsel betreft, wordt gezegd dat deze tand werkt als een zintuiglijk orgaan. Met de miljoenen zenuwuiteinden kan de druk, het zoutgehalte en de temperatuur van de omgeving in werkelijke tijd worden gemeten. De slagtand is ook een soort antenne waarmee de narwal zijn vijanden maar ook zijn voedsel kan detecteren.

Bedreiging en beschermingsmaatregel

Tot de grootste vijanden van de narwal behoren de mens die op hem jaagt voor zijn huid en zijn ivoren slagtand, de orka en de ijsbeer. Sommige Arctische kustvolkeren, zoals de Inuit, mogen op de narwal blijven jagen volgens hun traditionele methodes om te voldoen aan hun voedingsbehoeften. Bij deze jacht worden de door de Internationale walvisvaartcommissie vastgelegde quota gerespecteerd.

Waar te vinden in Nausicaá?

IN HET OOG VAN DE KLIMAATORKAAN

In de film van de expositie

De narwal Monodon monoceros

Het Oceaan-magazine

Doorloop onze nausicaa blog

A la une

Een verdrag over biodiversiteit op volle zee

83 landen, bijeen in de Verenigde Naties, hebben het Internationaal Verdrag ter bescherming van de biodiversiteit van de volle zee al ondertekend.

banc de mérous ile de malpelo

Article

LINEUP OCEAN in het grote bassin van Nausicaá

Een duik in het grote bad voor LINEUP OCEAN, een in het Blue Living Lab van Nausicaá geïncubeerde start-up!

Article

Grijze zeehond of zeekalf: hoe de zeehonden van de Opaalkust herkennen?

Om de zeehonden van de Opaalkust te observeren, is het handig om een onderscheid te kunnen maken tussen de grijze zeehond en het zeekalf!