Mangrove 2026-06-02 2mn

Mangroves krijgen het steeds moeilijker om te ademen

Zweedse onderzoekers hebben de zuurstof- en kooldioxidegehaltes gemeten in drieëntwintig mangrovegebieden over de hele wereld.

Tussen land en zee

Met de voeten – of beter gezegd: de wortels – in het water leeft de mangrove mee met de getijden. Bij eb daalt het zuurstofgehalte sterk, terwijl het kooldioxidegehalte stijgt, waardoor vissen en andere zeedieren moeite hebben met ademhalen.

Sommige soorten hebben zich aan deze extreme omstandigheden aangepast. Wanneer het tij opkomt, stijgt ook het zuurstofgehalte, waardoor meer kwetsbare soorten, waaronder vissen die belangrijk zijn voor de visserij, tussen de wortels komen eten of schuilen.

Ecosystemen die de grenzen opzoeken

Onderzoekers van de Universiteit van Göteborg hebben voor het eerst het zuurstofgehalte gemeten in drieëntwintig mangrovegebieden over de hele wereld.

De omstandigheden daar zijn al extreem: in tropische gebieden, zoals India of het Amazonegebied, blijft het zuurstofgehalte gedurende lange perioden laag en dat van kooldioxide hoog, waardoor gevoelige soorten maar heel weinig tijd hebben om de mangrove binnen te dringen.

Een opwarming die alles op zijn kop zou kunnen zetten

De door menselijke activiteiten veroorzaakte opwarming van de aarde gaat gepaard met een stijging van de temperatuur van de oceanen. Volgens simulaties van wetenschappers zouden de stressvolle omstandigheden (zuurstofgebrek, hoge CO₂-concentraties) in de mangroven kunnen verergeren en langer aanhouden, waardoor vissen en andere diersoorten er minder lang hun toevlucht kunnen zoeken.

In sommige gevallen zouden veel vissen er zelfs moeite mee kunnen hebben om er te ademen. Deze diverse habitats zouden dan wel eens als eerste kwetsbare soorten kunnen verliezen, met alle gevolgen van dien voor de visserij en het levensonderhoud van de lokale bevolking die daarvan afhankelijk is.

Source