Meer dan 30 geboortes van Kaapse pinguïns bij Nausicaá sinds hun aankomst in 2006.
Bijgewerkt op 3 september 2026
De pinguïnkolonie die sinds 2006 in Nausicaá verbleef, heeft het aquarium in 2026 verlaten in afwachting van bouwwerkzaamheden die zullen leiden tot de aanleg van een nieuwe ruimte waar een nieuwe kolonie kan worden ondergebracht.
Nausicaá heeft van 2006 tot 2026 pinguïns aan het publiek getoond. De kolonie bestond uit een twintigtal volwassen pinguïns die allemaal in Europese parken en aquaria waren geboren. In 2026 hebben de pinguïns Nausicaá verlaten om naar twee partnerinstellingen te gaan.
Hun leefruimte is ingericht volgens de kweekgids van het Europese voortplantingsprogramma, geschreven door dierenartsen en specialisten.
De koppeltjes die zich in de kolonie hebben gevormd, kunnen zo genieten van voldoende intimiteit; sinds hun komst hebben ze het leven geschonken aan 18 baby’s.
Zodra ze zelfstandig zijn, vertrekken de jonge pinguïns naar kolonies in andere centra om het voortplantingsprogramma te verbreden. Op die manier hebben kleine pinguïns, geboren in Nausicaá, gezinnen gesticht in Oostenrijk, Italië, Hongarije ...
In juli 2021 zijn twee pinguïns, Qjell en Spikkels, aangekomen uit de Zoo van Antwerpen.
Deze twee mannetjes, 6 en 8 jaar oud, sluiten zich aan bij de Nausicaá kolonie als onderdeel van het beschermingsprogramma waartoe ze behoren.
Goed nieuws voor Opale en Amanzi, Nausicaá's laatste twee vrijgezelle vrouwtjes, met het vooruitzicht dat er nieuwe paren gevormd kunnen worden!
Kaapse pinguïns zijn koppels voor het leven. Ze voeden hun jongen samen op en delen de taken.
De zwartvoetpinguïn leeft in Zuid-Afrika en wordt bedreigd door de mens: koolwaterstofvervuiling (olievlekken), toerisme, kustbebouwing, incidentele vangst die gelinkt is met de visvangst en de overbevissing van soorten waarmee de pinguïns zich voeden. Al deze factoren hebben een sterke invloed uitgeoefend op de pinguïnpopulatie.
Ook roofvijanden zoals zeehonden, haaien en landdieren vormen een bedreiging voor een soort die zich zelf niet kan beschermen en die de mens nodig heeft om voor haar instandhouding te zorgen.
De populatie die in de jaren 30 een miljoen reproducerende koppels telde, is zo sterk gekrompen dat er nu in de natuur nog slechts 17.700 voortplantingsrijpe stelletjes leven.
Sommigen vinden dat er zich een sterke geur verspreidt uit hun habitat. Dat is de geur van guano, de uitwerpselen van de pinguïns. Deze geur is ook sterk aanwezig in hun natuurlijke milieu.
Guano is rijk aan stikstof en daarom wordt deze substantie in Zuid-Afrika door de mens gebruikt als mest en het is dit gebruik dat ook aanzienlijk heeft bijgedragen tot de inkrimping van deze vogelpopulatie.
Op Antarctica konden dankzij sporen van guano, waargenomen via satelliet, kolonies van keizerspinguïns worden gelokaliseerd, die voorheen nog nooit werden geteld. Verrassend, toch?
Nausicaá steunt de vereniging SANCCOB, een groep van vrijwilligers die in Zuid-Afrika ijveren voor de bescherming van de zwartvoetpinguïns en andere zeevogels. Deze vereniging verzorgt bijvoorbeeld pinguïns die met olie zijn besmeurd, redt jonge dieren en brengt deze groot om ze dan na een paar maanden opnieuw vrij te laten in de natuur.